Beste vrienden, kenissen en familieleden,
't Is met trots om te zeggen dat omwille van mezelf, er in Fnac Gent, gestaakt werd en dit voor het eerst in 23 jaar wegens het onrechtmatig behandelen van een collega, inderdaad... mezelf!
Maandagmorgen moest ik mijn contract gaan tekenen voor Fnac Brugge en da simpel mevrouwtje die denkt dat ze Human Resources doet, leest samen met mij het contract en zegt dan, en hier mag je tekenen. 'k Zeg van: 'k Zal het vanmiddag opt gemak es lezen, kzalt sowieso tekenen maar gewoon es nalezen.
Met een kikkersmoel van hier tot ginder vraagt zij haar af... waarom?
En kzeg: niks speciaals, gewoon om te lezen (wetende dat er van zondagwerk in Brugge nog niks geweten is, teken ik da contract wil ik da allemaal toch volledig gelezen hebben dak nie voor verrassingen sta).
Plots, wieoewieoewie...
Ik moet bij de onze directeur Stefaan, ook beter gekend als El Sympatico (niet te verwarren met Jean-Marie Pfaff) en ook hij vroeg zich af waarom... ik doe niks verkeerds, er gaat een lang gesprek aan de gang en hij zegt, denkt hij erover na en ik denk er ook over na. Ik zeg kalm en bedeesd: ik ga da contract tekenen, tis gewoon een kwestie van da op mijn gemak es te lezen. Jaja, we zien wel Kevin, tis is de druppel die de emmer laat overlopen (over de andere druppels heb ik bij hem geïnformeerd maar de zachtaardige man kon me nog geen voorbeeld geven).
Kevin, die een neus heeft voor onrecht, gaat zijn lichtje opsteken bij de vakbondsman van de Fnac, de notorious C.H.R.I.S. Vervust.
Het blijkt natuurlijk dat ik mijn volste recht heb om mijn contract te tekenen, zegt van, Stefaan, das toch een pipo, zie wat hij zegt, licht mij in.
's Avonds word ik terug uitgenodigd door El Sympatico waar hij mij zegt: we gaan u niet meenemen voor Brugge, niet genoeg geëngageerd enzo waarop ik zeg, mijn beste, we zijn speciaal ook vroeger van Gent naar Oostende verhuisd, als dat niet een bewijs is van engagement maar daar heeft hij natuurlijk geen oren na.
Hij noemt mij nog naïef omdat ik een vast contract door mijn handen heb laten glippen en ik zeg: dus als ik het goed begrijp, krijg ik mijn contract niet omdat ik als werknemer het recht heb genomen, mijn contract opt gemak te lezen, sta recht en marcheer naar de vakbondsman Chris in de Fnac.
Grote verontwaardiging bij mijn collega's en hij laat het daar beslist niet bij.
De volgende morgen, gistermorgen dan eigelijk, willen ze staken en zo vlug mogelijk. Stefaan is niet aanwezig want zit op vergadering en laat weten: ze doen maar, dat ze maar staken, niet wetende dat we het werkelijk doen.
Mijn probleem is: Brugge was een vast contract en in gent liepen mijn vervangingscontracten op een einde.
Iedereen staakt plotseling uit sympathie en een hoop opeenstapelingen van vroeger ook mee en er heerst grote solidariteit onder de fnac medewerkers.
De grote mannen van de vakbond komen zelfs af om alles te regelen, kga samen met hen in gesprek met Stefaan, ze noemen hem in zijn gezicht imbeciel en dergelijke, tot mijn groot plezier. Stefaan laat me niet gaan voor Brugge en dan zegt de vakbondsman: dan geef je Kevin nu een vast contract voor Gent. Hij wil niet en zegt: dan blijft er gestaakt worden zolang onze vriend geen handtekening kan zetten op dat papierke.
Stefaan wordt van hogerop op druk gezet dat hij beter doet wat de vakbond zegt en tegen zijn wil, stelt hij een contractje op zo'n 15 min later en beschik ik toch over een vast contract, weliswaar voor Gent maar ik ook wel graag werk en heb ik werkzekerheid want kwas al ander werk aant zoeken.
Ik zet mijn handtekening op het contract, gelezen en goedgekeurd, blablabla. We eindigen de vergadering met El Sympatico met enkele spottende woorden en begeven ons naar de kamer waar iedereen staat te wachten. Ik kom binnen, steek met grote trots mijn contract in de lucht, waar er een overdonderd applaus staat te wachten en iedereen tevreden is. Stefaan, duidelijk niet tevreden maar nobody cares want die wordt toch directeur van Brugge en zien we nooit meer terug.
Stefaan probeerde nog zijn vel te redden door te sympathiseren met enkele werknemers maar das ook uitgedraaid op een dikke njet.
Dus dat waren my 3 minutes of eternal Fnac fame en de grote les is: laat u syndiceren en alles komt in orde! Een mooie levensles voor de beginnende werker.
Hieronder dan ook een foto van de staking:
Gegroet,
Striker Kevin
